Veljelleni (boek in het Fins)

Een eenzaam, jaloers meisje kijkt naar haar knappe, populaire broer die op de sensuele lichamen van zijn vriendinnen ligt. Ze ziet hun ontbijtbroodjes met een dikke laag vijgenjam op geitenkaas. Als iemand naar haar zou kijken, zou hij misschien een buitenstaander zien die losse snoepjes naar binnen schrokt, soapseries naar binnen schrokt, haar broer als een schaduw bewaakt, met een manische vertelstijl die dwingt om te staren, om beter te kijken.

Aan mijn broer wordt niets direct gevraagd. Toch denk je bij het luisteren naar zijn antiheld aan broer-zusrelaties, zorg, begeerte en hiërarchieën die gebaseerd zijn op het sociale en seksuele. Het is een absurd ontwikkelingsverhaal, gevoed door geïnternaliseerde zelfhaat, dat zich afspeelt aan de rand, als het centrum een puzzelspiegel is. Een zilveren scooter die op volle snelheid rijdt. Aan zijn draaiende as is een excentrisch onderdeel bevestigd dat de draaibeweging omzet in een heen-en-weergaande beweging. In welke richting moet je je nu omdraaien?