Het individu, de samenleving en de staat

Uitgeverstekst:

Die langzame en moeizame bevrijding van het individu werd niet bereikt met behulp van de staat. Integendeel, het was door voortdurende strijd, door een levensgevecht met de staat, dat zelfs het kleinste beetje onafhankelijkheid en vrijheid is verworven. Het heeft de mensheid veel tijd en bloed gekost om het weinige te verzekeren wat het tot nu toe heeft verworven van koningen, tsaren en regeringen.

De staat, elke regering, ongeacht haar vorm, karakter of kleur – of het nu absoluut of constitutioneel, monarchie of republiek, fascistisch, nazi of bolsjewistisch – is van nature conservatief, statisch, intolerant voor verandering en ertegen.

Het sterkste bolwerk van autoriteit is uniformiteit; de kleinste afwijking ervan is de grootste misdaad.

De strijd van het individu tegen deze enorme tegenslagen is des te moeilijker – vaak levensgevaarlijk – omdat niet waarheid of onwaarheid de maatstaf is van de tegenstand die hij ondervindt.

De ware bevrijding van de mens, individueel en collectief, ligt in zijn emancipatie van autoriteit en van het geloof erin. Alle menselijke evolutie is een strijd in die richting en voor dat doel geweest. Het is niet uitvinding en mechanica die ontwikkeling vormen. Het vermogen om te reizen met een snelheid van 100 mijl per uur is geen bewijs van beschaving. Ware beschaving moet worden gemeten aan het individu, de eenheid van al het sociale leven; aan zijn individualiteit en de mate waarin het vrij is om te zijn, te groeien en uit te breiden, onbelemmerd door opdringerige en dwingende autoriteit.